سابقه و هدف: ضدعفونی کردن قالب های تهیه شده از دهان بیمار امری لازم و ضروری است. از طرف دیگر، دقت و ثبات ابعادی مواد قالب گیری در موفقیت پروتز بسیار حایز اهمیت می باشد. هدف از انجام این تحقیق مقایسه میزان تغییرات ابعادی دو روش ضدعفونی کردن، غوطه وری و اسپری، با استفاده از چهار ماده ضدعفونی کننده بود.مواد و روشها: در این مطالعه تجربی تعداد 90 قالب آلژیناتی از یک مدل آزمایشگاهی فولادی تهیه و در سه گروه کنترل، اسپری و غوطه وری قرار گرفتند. نمونه های گروه کنترل ضدعفونی شده، در محیط مرطوب به مدت 15 دقیقه نگهداری و سپس ریخته شدند. نمونه های گروه غوطه وری شده به مدت 15 دقیقه در هر یک از مواد ضدعفونی میکروتن 2%، دکونکس 2%، گلوتار آلدئید 2% و و هیپوکلریت سدیم 5.25% غوطه ور شده و سپس ریخته شدند. نمونه های گروه اسپری به مدت 10 ثانیه توسط هر یک از مواد ضدعفونی، تحت اسپری قرار گرفته و بعد از 15 دقیقه ریخته شدند. ابعاد کست های گچی توسط دستگاه Coordinate Measuring اندازه گیری شد. سپس داده ها توسط آزمون های آماری ANOVA و t مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: مواد ضدعفونی کننده دکونکس 2%، گلوتارآلدئید 2% و هیپوکلریت سدیم 5.25% در روش غوطه وری به مدت 15 دقیقه تغییرات ابعادی قابل توجهی در قالب های آلژیناتی ایجاد کردند (P<0.05)، اما در روش اسپری تغییرات ابعادی قابل توجهی در قالب های آلژیناتی ایجاد نشد. میکروتن 2% در هر دو روش اسپری و غوطه وری، تغییرات ابعادی قابل ملاحظه ای در قالب های آلژیناتی ایجاد نمود (P<0.05).نتیجه گیری: بهترین روش و ماده برای ضدعفونی کردن قالب های آلژیناتی، روش اسپری و گلوتارآلدئید 2% و بدترین روش و ماده، غوطه وری و هیپوکلریت سدیم 5.25% می باشند.

جداسازی تک ااسیست ایمریا تنلا از سوش مزرعه ای انجام و از طریق لوله مری به 20 قطعه جوجه یکروزه تلقیح شد. ااسیست های جوجه های آلوده جمع آوری، سپس ااسیست هاگدار تحت تاثیر محلول سترون کننده ااساید (Oo-cide) به مدت 1 و 6 ساعت و همچنین به عنوان شاهد در آب مقطر قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که محلول 1.20 ااساید می تواند از هاگدارشدن ااسیست ممانعت نماید. در تجربه ای دیگر دو گروه جوجه یکروزه انتخاب گردید، نتایج نشان داد جوجه های آلوده شده با ااسیست غوطه ور شده در ااساید دفع ااسیست در مدفوع نداشته در حالی که مرگ و میر و یک حداکثر 80000 ااسیست در هر گرم مدفوع در گروه شاهد مشاهده شد. دو پن 15 متری در موسسه تحقیقاتی امین آباد دانشکده انتخاب گردید تا بتوان در هر یک از آنها 150 جوجه جایگزین نمود. در ابتدا بستر هر دو پن با 100000 ااسیست در هر متر مربع آلوده سپس بستر یک پن با ااساید اسپری و بستر پن دیگر به عنوان شاهد با آب مقطر اسپری شد، شمارش ااسیست در هر گرم مدفوع جوجه ها نشان می دهد، دفع ااسیست در پن شاهد به طور معنی دار در مقایسه با پن درمان شده در طول دوران پرورش افزایش می یابد.

سابقه و هدف: بیوفیلم عبارت است از تجمع میکروارگانیسم ها، محصولات خارج سلولی و مواد موجود در فضای ما بین آنها که به یک سطح متصل شده اند. بیوفیلم ها به دلیل ساختار خاص خود و وجود مواد پلیمریک خارج سلولی مانعی در برابر نفوذ عوامل ضد میکروبی می گردند. بیوفیلم با عوامل کنترلی مانند حرارت، خشک کردن، پاک کننده ها و شوینده ها به سادگی از بین نمی روند و بر روی سطوح در تماس با مواد غذایی باقی می ماند. در نتیجه احتمال زنده ماندن باکتری های بیماریزا و فاسد کننده و سپس آلودگی و انتقال بیماری های ناشی از غذا بیشتر می گردد.مواد و روش ها: اثر حذفی و کشندگی ضدعفونی کننده های معمول مورد استفاده در صنایع غذایی و مراکز عفونی بر بیوفیلم باکتری های بیماریزا مانند Salmonella enteritidis، Listeria monocytogenes و Staphylococcus aureus و محیطی کارخانه فراورده گوشتی با روش میکروتیتر پلیت مورد بررسی قرار گرفت. در مورد سنجش میزان حذف بیوفیلم باکتری ها از رنگ کریستال ویوله و در مورد اثر کشندگی از رنگ تنفسی TTC استفاده گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که بیوفیلم باکتری ها به اثر ضدعفونی کننده ها مقاومت نشان می دهند، گرچه بعضی از آنها مانند هیپوکلریت سدیم، پروپانل و پراکسید هیدروژن بیشترین درصد حذف بیوفیلم و گلوتارآلدهید، بیشترین اثر کشندگی را نشان دادند.نتیجه گیری: بنابراین کارایی ضدعفونی کننده ها بسته به نوع بیوفیلم باکتری ها بر حسب گونه، ساختار و شرایط محیطی متفاوت است. این مساله اهمیت انتخاب ضدعفونی کننده مناسب را در صنایع و مراکز بهداشتی برای جلوگیری و در نتیجه کنترل تشکیل بیوفیلم نشان می دهد.

زمینه و هدف: با توجه به امکان عفونت متقاطع، نیاز مبرمی به ضد عفونی گچ های دندانی وجود دارد به شرطی که خواص مکانیکی دستخوش تغییر نشود. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مواد ضدعفونی کننده بر سختی گچ های دندانی می باش د. روش بررسی: این مطالعه از نوع آزمایشگاهی می باشد. برای هر گروه گچ دندانی نوع 3 و 4، چهل نمونه گچی دیسکی ساخته شد. برای هر ده نمونه محلول های ضدعفونی کننده %1 Virkon، هیپوکلریت 0.525% و آب مقطر اشباع شده روی نمونه ها اسپری شد. سختی نمونه ها بر اساس پهنای شیار حاصل از روش کیفی Mohs بررسی گردید و سطوح نمونه ها توسط میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. جهت آنالیز داده ها از آزمون آماری Kruskal Wallis و Mann Whitney استفاده شد. (p<0.05) یافته ها: روش Mohs به طور کیفی نشان داد که پهنای خطوط ایجاد شده بر روی نمونه های اسپری شده با Virkon کمتر از هیپوکلریت و آب Slurry می باشد. بیشترین پهنای شیار در گچ دندانی نوع 3 در اسپری با آب مقطر اشباع شده (0.02±1.35) و کمترین پهنای شیار در گروه اسپری با (0.97±0.01) Virkon بود. بیشترین پهنای شیار در گچ دندانی نوع 4 در اسپری با آب مقطر اشباع شده (0.01±1.20) و کمترین پهنای شیار در گروه اسپری با  (0.61±0.01) Virkonبود. در هر دو تیپ گچ های نوع 3 و 4، اختلاف معنی دار بین گروه های اسپری شده وجود نداشت در حالی که بین تک تک گروه ها با گروه گچ های خام قبل از اسپری، اختلاف آماری معنی دار وجود داشت. نتیجه گیری: سختی سطحی استون هاپس از اسپری مواد ضدعفونی در تمام نمونه ها کاهش پیدا کرد که در این بین Virkon کمترین تاثیرکاهنده را به همراه داشت.

زمینه و هدف: ویروس هپاتیت B، از عوامل مهم عفونی در دندانپزشکی می باشد و برای جلوگیری از انتقال آن، مواد ضدعفونی کننده مختلفی استفاده می شود. محصولات مختلفی برای از بین بردن آلودگی ناشی از این ویروس از سطوح دندانپزشکی ابداع شده اند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات ضد ویروسی مواد ضدعفونی کننده مختلف (هیپوکلریت های سدیم 2.100 از محلول 5% مارک های اشی مشی، پاکناز، اکتیو و وایتکس) بر روی سطوح کار دندانپزشکی آلوده به ویروس هپاتیت B انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، سرم ده بیمار مبتلا به HBV در درون میکروتیوب ها ریخته شده و مواد ضد عفونی کننده هیپوکلریت سدیم 2.100 محلول 5% مارک های اشی مشی، پاکناز، اکتیو و وایتکس با نسبت یک به یک به آنها اضافه شدند. برای تشخیص ژنوم ویروس از کیت های تشخیصی ویروسی با روش PCR استفاده گردید. ابتدا میزان تیتر ویروس سرم با کیت تجاریReal time PCR محاسبه و بعد از انکوباسیون با مواد مذکور، این میزان مجددا محاسبه گردید. میزان کاهش غلظت ویروس هپاتیت B با آزمون های Kruskal-wallis وMann-Whitney U مقایسه گردید.یافته ها: ماده ضدعفونی کننده هیپوکلریت سدیم 2.100 اشی مشی، اثرات ضدویروسی مشخصی نشان نداد و در بررسی مارک های هیپوکلریت سدیم پاکناز، اکتیو و وایتکس، محصول پاکناز بیشترین اثرات و وایتکس و اکتیو در رتبه های بعدی قرار داشته و تفاوتهای آماری معنی داری بین آنها مشاهده گردید (p<0.0001).نتیجه گیری: محلول هیپوکلریت سدیم 2.100 پاکناز بیشترین کارآیی را داشت و محلول هیپوکلریت سدیم 2.100 اشی مشی کارآیی آشکار و مطلوبی بر نمونه های آلوده به ویروس هپاتیت B نداشت.

سابقه و هدف: با توجه به تنوع بسیار محلول های ضدعفونی کننده و ادعاهای متفاوت کارخانه های سازنده، در مورد کارائی این محصولات همچنان ابهاماتی وجود دارد. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر ضدباکتری سه محلول ضدعفونی کننده بر آلودگی سطوح مختلف دندانپزشکی انجام شد.مواد و روش ها: تحقیق حاضر با طراحی تجربی بر روی 60 نمونه از یونیت دندانپزشکی انجام گرفت. پیش از ضدعفونی، نمونه گیری انجام شد، سپس سطوح مورد آزمایش به وسیله یکی از محلول های Deconex،Microzed  و یا Alprocid ضدعفونی شدند و سپس در زمان پیشنهادی کارخانه و یک دقیقه کمتر و یک دقیقه بیشتر از زمان پیشنهادی، از این قسمت ها مجددا نمونه برداری انجام شد، تعداد کلنی های رشدیافته شمارش و باکتری های باقی مانده شناسائی شدند. یافته ها توسط برنامه های آماری wilcoxon وkruskal-wallis  مورد آنالیز قرار گرفتند.یافته ها: این تحقیق نشان داد Bacillus Subtilis بیشترین و E.coli کمترین فراوانی را پیش از ضدعفونی با محلول های ضدعفونی کننده داشتند. اختلاف معنی داری بین تعداد کلنی های باکتریائی قبل و بعد از ضدعفونی با هر یک از سه محلول ضدعفونی کننده وجود داشت (P<0.001) ولی اختلاف معنی داری بین خاصیت ضدعفونی کنندگی سه محلول نسبت به هم وجود نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: محلول های ضدعفونی کننده ای که وارد کشور می شوند باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرند تا کارائی این محصولات بر روی گونه های باکتریائی موجود در ایران به طور دقیق مشخص شود.

زمینه و هدف: کنترل عفونت مبحث مهمی در دندانپزشکی است. چنانچه روشهای کنترل عفونت موثر در رابطه با تجهیزات یا سطوح کار انجام نگیرد، عوامل بیماری زا می توانند به بیماران بعدی منتقل شوند. با توجه به اینکه بعضی از وسایل یا سطوح کار آلوده، استریل نمی گردند، باید توسط مواد ضد عفونی کننده مناسب ضد عفونی شوند. در مطالعه حاضر میزان تاثیر ضد ویروسی سه ماده ضد عفونی کننده، هیپوکلریت سدیم با رقت 1 به 100 از محلول 5% هیپوکلریت سدیم (سفید کننده خانگی)، هیپوکلریت با رقت 1 به 10 از محلول 5% هیپوکلریت سدیم و دکونکس AF50 بر روی ویروس HBV، بررسی شد.روش بررسی: در این مطالعه مداخله ای قبل و بعد (before after)، سرم 26 نفر از افراد مبتلا به هپاتیت B به وسیله روش PCR جهت حضور ویروس HBV بررسی شد. 9 مورد HBV PCR مثبت شد؛ سپس 36 پلیت از سرم های آلوده تهیه شد. 9 پلیت به عنوان کنترل بدون آلودگی باقی ماند و 27 پلیت به سه گروه 9 تایی تقسیم گردید و هر گروه با یکی از محلولهای 0.5% و 0.05% هیپوکلریت سدیم و محلول دکونکس AF 50 ضد عفونی گردید؛ سپس سواب های آغشته به BSAS (Bovine Serum Albumin Sodium Chloride) روی پلیت ها کشیده شد و از طریق محیط ترانسفر به آزمایشگاه ویرولوژی انستیتو پاستور انتفال داده شد. در این واحد پس از استخراج DNA ویروس HBV، با کیت تجارتی HBV و با استفاده از روش PCR (Polymerase Chain Reaction) باندهای مورد نظر قابل مشاهده و بررسی گردید. تجزیه و تحلیل نتایج با استفاده از آزمون آماری Cochrane انجام گرفت و <0.05 p به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج این مطالعه، نشان داد که در بین گروه های مورد بررسی، هیچ یک از نمونه های ضدعفونی شده با هیپوکلریت سدیم 0.5% آلودگی نداشت؛ در حالی که در مورد نمونه های ضدعفونی شده با هیپوکلریت سدیم 0.05%، میزان آلودگی 11.1% و در نمونه های ضدعفونی شده با دکونکس AF50، میزان آلودگی 44.4% بود. اختلاف آماری معنی داری بین نمونه های هیپوکلریت 0.5% و دو گروه دیگر مشاهده شد. نتیجه گیری: هیپوکلریت سدیم 0.5% قادر به حذف HBV می باشد.

شیر خام یکی از فساد پذیرترین غذاهایی است که پس از دوشش در معرض آلودگی های محیطی قرار می گیرد. شایع ترین روش آلودگی شیر و فرآورده های لبنی از راه دستگاه گوارش، مخاطات و پوست می باشد. این باکتری می تواند به مدت 10 روز در شیر زنده بماند. یکی از علل آلودگی فرآورده های لبنی به استافیلوکوکوس اورئوس، عدم رعایت بهداشت دست پرسنل خط تولید است که با فرآورده های لبنی تماس مستقیم دارند. در این تحقیق عوامل ضد عفونی کننده ای مانند کلر با غلظت های 1و2و3 درصد بر آلودگی دست پرسنل بررسی گردید. از آنالیز واریانس یک طرفه ANOVA جهت مقایسه میانگین ها و از آزمون دانکن، جهت مقایسه میانگین ها در سطح معنی دار 95% استفاده گردید. نتایج نشان داد که کلر به طور معنی داری سبب کاهش جمعیت میکروبی می گردد. همچنین اثر میکروزد، الکل 68 درصد و الکل 96 درصد بر کاهش جمعیت میکروبی استافیلوکوکوس بررسی گردید. با بررسی شاخص های مرکزی و پراکندگی جوامع مورد آزمایش، نتایج نشان داد که الکل 68 درصد، اثر بیشتری برکاهش جمعیت میکروبی نسبت به میکروزد و الکل 96 درصد دارد.